Sıska Çiçeğin Bahar Aşkı


Taze bir derdim var kardeşlerim. Bilmediğim bir diyarda, yabancısı olduğum bir silahla, kalkansız, desteksiz tek başıma, bazen koca bir ordu bazen yalnız bir karınca. Hava bozuk, üşüyorum. Güneş kayıp, deniz coşkun ki sesinden belli gürlüyor. Ve görmüyorum. Görmedim. En azından görseydim…

Taze bir derdim var kardeşlerim.
Taptaze hem de. Anlattı bana. Ümitle ümitsizlik kardeşmiş. Ölümle hayat... Varlıkla yokluk... Her an gelebilirmiş gibi ama bin yıl uzakta.

Taze diyorum. Otlar taze. Beyaz gömleğim leke oldu. Düştüm mü nedir? Başım da ağrıyor. Yere vurmuş olmalıyım. Ya kalbim onu nereye vurdum.

Taze. Ateş gibi taze. Ya bir de görsem. Hamza olsaydı sorardım. Görmediğine karşı ne yaparsın Allah'ın aslanı. Her şeyi görene sığın derdi belki.

Tazeler değerlidir kardeşlerim. İki yenik, iki yenilgi demek. Yenilgi yenilgi büyür mü zafer? Büyüyor. Balon olsa büyüdükçe patlamaya yaklaşırdı. Hava değil ki bu. Acıdır gökyüzünün içime üflediği. Büyüyecek miyim? Doktorluk bir iş kalmadı. Avukata soralım. Bu davanın sonu ne olur?

Taze diyorum kardeşlerim. Anlamalısınız. Dert taze yalnızca. Ya ben. Don Kişot’un yaşlı ve sıska atı taşıyamaz onu.
Bu savaşa bu kalple girilmez sayın şövalyem. Bu suskun dille. Ağrıyan başla. Bu seğiren göz. Titreyen eller. Fersiz dizle. Hey canına yandığımın Sançosu.

Taze işte. Balıklar gibi taze. Tüylerine kurban Jonathan, ne uçtun be mübarek! Bizim de kanadımız kırık. Gülme oradan acır gibi, kırık işte oğlum. Martıysan martılığını bil. Çıtayı yükseltme. Hem sosyolojik açılardan falan düşünürsek bizim buranın martıları öyle kafasına göre davranamaz. Aklını alırlar adamın. Sus otur yerinde. Kartallar her şeyin en iyisini bilir. Pek dertlerinle ilgilenmeseler de.

"Ne dertmiş be kardeşim. Bi senin mi var?" demeyin kardeşlerim. Taptaze diyorum. Biliyorum hepinizin dertleri var. Ama bu çok taze be!

Bi el verin şu garibe diyecektim az kalsın. Durun el vermeyin. Kalsın öyle biraz. Acılar oldurur bizi. Tabi öldürmezse.

Uzattım biliyorum. Ama son olarak kardeşlerim
Taze demiştim ya, uzamasın daha fazla ne olur! Bu da kalp!

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

GÜN DOĞUYOR- MAHKEME GÜNCESİ 1

Sabah namazını kılıyoruz arkadaşlarla. Sonra herkes yatmaya geçiyor. Uykum olmasına rağmen uyuyamıyorum. İnsan uyuyamayınca aklına çeşitli düşünceler geliyor. Hep birden ötüşen kuşları fark ediyorum mesela. Belki de uyanışın, yeni bir güne başlamanın neşesidir diye geçiriyorum içimden. Sabahın ilk saatlerinde nefes almanın ne kadar güzel olduğunu düşünüyorum sonra. Çok geçmiyor ki aklıma katıldığım mahkemeler geliyor. Daha doğrusu Alparslan Hoca’nın mahkemeleri… Adem Bey’in de referansıyla Alparslan Hoca’nın bir çok mahkemesine katıldım. 22 Nisan olayı, kalemi kırılmıştır davası, 4. ACM’deki ve 11. ACM’deki davalarına katıldım.  Mahkemede resmi bir sıfat alamadığımdan yani sadece izleyici olduğumdan duruşmalarda yaşananları daha farklı bir gözle inceleme fırsatı buluyorum. Savunmaları, mütalaaları, izleyicileri tek tek inceliyorum. Kimilerinin gözlerinin dolu olduğunu fark ediyorum. Yanında ümidini de getirmiş olanları görüyorum. Kalbime dokunuyor. Sonra vicdan kon...
Devamı

Yazmak.

Yazmayı seviyorum galiba. Yazarken kelimelerin birleşerek cümlelere, cümlelerin birbirini takip ederek metne dönüşmesi hoşuma gidiyor. Ama galiba bundan daha da güzeli, yazarken beynimi zorlayışım ve beynimin kıvrımları arasında gizlenmiş fikirleri kulaklarından tutup çekişim, onları boş bir sayfaya veya bilgisayarda bir Word dosyasında sabitleyişimdi. Artık onlardan kurtulmuş oluyordum. Gizli kapaklı beynimde bekleyip olmadık anlarda, nedenini bilmediğim rahatsızlıklar veremeyeceklerdi bana. Bir kitapta okumuştum, aslında üretilen her yeni fikir beyin hücreleri arasında kurulan yeni bir bağlantıdır diyordu. Hoşuma gitti. Çocukluğumdan beri yaptığım gibi yine hayal dünyam harekete geçti. Beynimin içindeki hücreler kendi başlarına hareket edebilen birer insan oldular. Bazıları çok çekingendi, kimseyle görüşmezdi; bazıları ise çok hareketliydi sürekli yeni ilişkiler, bağlantılar kuruyorlardı. İşte beynimi zorladığım anlar o çekingen hücreleri başka bir hücre ile tanıştırmaya ya da çok ...
Devamı

İnşallah.

Resim
         Aklımda hep açık kalan bir lamba var, karanlık düşüncelerimin. Al işte! Karanlık düşüncenin lambası mı olur? Yine saçma ve gereksiz bir sembol çabası. Ama olmuyor işte. Bazı şeyler açık açık söylenemiyor. Ya da hemen anlaşılınca basitleşmiş de hissediyor olabilirim. Dert dediğin çetrefilli olur biraz. Öyle hemen çözülmez. Hemen çözülmüyorsa hemen de anlaşılmasın. Ya da yalnızca anlayan anlasın kardeşim! Bir derdi anlamak bir insanı anlamaktır. Öyle değil mi ama? Ey rengini bereketli buğdaylardan alan! Ey gözyaşı damlalarıyla nice çiçekler sulayan! Ey nazenin dokunan reyhanların narin yapraklarına! Ey minarelere fısıldayan güvercin! Ey derdini kanatları altında saklayan sessiz serçe! Üzülme artık. Sen üzülünce bütün dertler utanıyor, kıpkırmızı oluyor yanakları. E bir derdin yanaklarından kimse öpmeyeceğine göre, boşa utandırıyorsun onları. Ey sabrın kendisinde huzur bulduğu yumuşacık ipek! Sen sabretmezsen sabır neye yarar? Sende yoksa bu dünyad...
Devamı