Bir Hasretlik Bin Hasretlik-Hikaye
Göz kapaklarımı kopmaz bir iple dikmek istiyorum. Yoksa kapanmayacaklar ve ben başka türlü uyuyamayacağım. Ne zaman uyku evrenine birkaç adımla girmiş olsam küçük bir çocuk zırlamaya başlıyor beynimin içinde. Göz kapaklarımı zorla ayırıyor ve girdiğimden daha hızlı çıkıveriyorum o evrenden. İşte yine öyle oldu. Ama bu sefer döngüden sıkıldım ve kafamı yorgandan çıkarıp balkona gitmeye karar verdim. Yün yorgan amma da ağırdı. Oda soğuk olduğundan daha bir sarılmıştım. Ama uyumuyorsam yatakta kalmayı da hiç sevmem. Kafamı çıkardım yorgandan. Doğruldum ve yatağın kenarından yavaşça dışarı çıktım. Lambanın düğmeleri birkaç adım ilerideydi. Sağa sola tutunarak düğmenin yanına gittim. Dolabın arkasındaki düğmeyi elimi duvarda gezdirerek buldum. Odam aydınlandıktan sonra gözlerim etrafta gezinmeye başladı. Uyuyamamanın verdiği mahmurluktan gözlerim hala kısıktı. Yapacak bir şey bulsam güzel olur diye düşündüm. Dağınık yatak, komodinde duran yarım bardak su, suyun yanındaki telefon, çalışma ma...